Het is nog te vaak dat jij door mijn gedachten zweeft.
Ik kan je niet vergeten…
wat we niet hadden, voelde zo goed.
Dromend staar ik voor me uit, hoe zou je je voelen.
Denk jij ook aan mij?
Of is dat wat we niet hadden echt voorbij?
Wat eens diep binnen mij groeide is geslonken.
Gemis is wat mijn gedachten beheerst, als ook mijn hart.
Een ritje dat te snel gestopt lijkt te zijn.
Waarom besloot je een andere richting te lopen,
als je je bestemming al bijna bereikt had?
Je sleutel zat al in het slot…
Ik kan niet verder met die sleutel nog in mijn hart.
Niemand lijkt hem er eerst uit te willen halen.
Wat zal er gebeuren met een gesloten hart,
Als de persoon zichzelf open wil gooien?
Vertel het me maar…
Kom hier en haal die sleutel bij me weg.
Laat me vrij, laat me toch gaan…
Open de deur naar mijn hart, al dan niet voor jezelf.
Gun een ander wat jij niet meer wilde hebben.
Want dit is geen bestaan… | 
